شوخیت تمام نمی شود که دستهای من

دست از نوازش بر دارند

کوچکتر که بودم

گمان می کردم

همه اینها مثلثی است

حالا شبیه هرم های

تو به توشده است

و من غرقه ی گردابم

که بپرسی چرا

کلاف ها را گم کرده بودم

پدرم زیر شمع دانی ها

مشغول کودکی (ش) بود

مادرم نردبان را گرفته بود

و ول نمی کرد

و در سمتی دیگر

من کلاف ها را گم کرده بودم


شوخیت تمام نمی شود

که انگشتان بارانیم

تمامی آستین ها را

خیس کرده اند.




شبانه--

بی خوابی